Ok beter laat dan nooit :S Die week is een indische week geworden en meer op een maand gaan lijken maar er is dan ook veel en weinig gebeurd.

Verjaardag was top, eerst naar een club (ja die hebben we hier ook en bier is veel goedkoper…). Het was vrijdagavond en we waren allemaal doodop wat resulteerde in het feit dat de twee meest verlegen meisjes aan het dansen waren terwijl wij met zn allen op de bank aan het wachten waren tot de klok twaalf sloeg. Eindelijk was het dan zover, 21!! werd nog omgeroepen ook dat ik jarig was, twee keer zelfs! Foto’s van wat er thuis gebeurde staan weer op loesindia.mijnalbums.nl

Kite Festival kwam de dag erna, bleek voor Mieke en mij vooral vermoeiend te zijn want we konden eigenlijk niets doen. Wel een beetje leren vliegeren, met de kids gelachen, poeplelijke rangoli gemaakt (zie foto) met Zerline en Mieke en later ook Momoko. We hebben uiteindelijk ongeveer 12,5 lakh = ongeveer 21,000 euro aan sponsoring binnen gehaald voor het event wat ons ongeveer 7000 euro heeft opgeleverd. We hadden op meer gehoopt maar het was toch een groot succes en erg leuk om mee te maken. Het festival was op een feestdag Sankranti (oogstfeest) waar traditioneel wordt gevliegerd, en mensen zijn enorm fanatiek! Ze beginnen rond 10:00 te vliegeren en om 23:00 waren ze nog steeds bezig!Paar fototjes onderaan voor de impressie want fotopagina is vol, oeps…

Daarna veel followup twee weken lang samen met Mieke en toen ging Mieke weg Raar op werk zonder hollandse collega, elke dag vragen de kids en zelfs de baas hoe het met Mieke gaat Ja mieke we missen we hier!! Toen geen kont te doen gehad, enorm verveeld op werk en toen kwam mijn moeder naar India!! Super gezellig. Was naar Mumbai gevlogen om haar op te halen en toen hebben we een nacht geslapen in het Marriott (WOW, hoezo luxe!!) Lekker geshopt en toen we wouden vertrekken was ze haar telefoon kwijt, waarschijnlijk in kamer laten liggen dus hotel ingeschakeld, iedereen zoeken en niemand kon het vinden. Tja en de vlucht ging al over twee uur! De hotel security belde naar de politie, gaf ons een auto van het hotel en wij een verklaring halen voor de verzekering. Vlucht was vertraagd (ander verhaal waardoor we toch moesten haasten) en toen we in mijn huisje in Hyderabad waren was er opeens een telefoon te voorschijn gekomen…. Duzzzzzzzzzzz lesje geleerd, nu weet mijn moeder hoeveel haar telefoon waard is en zal ze er beter voor zorgen (grapje mam!).

Ben me nu geestelijk aan het voorbereiden om weg te gaan, al zal het toch moeilijk worden veel vrienden gemaakt hier, en uiteraard is er Peter die ik toch liever iets dichter bij me heb dan helemaal in India… Ben dus al een mooi plannetje aan het maken om eind juli begin augustus nog een paar weekjes terug te komen om samen te gaan reizen, heb nog zoveel van India niet gezien!!!

Nu heb ik alweer genoeg geschreven, en begin toch wel een beetje zin te krijgen om naar huis te gaan en iedereen weer te zien. Nog maar 9 daagjes!!!!!!!:(:)